Duplo ogledalo

Vrhovi zgrada
betonsko staklena panorama
i drama
mistificirana
plastificirana
upakovana
neemocionalna
ispod promenljivog neba
bljeska i senke
sto hladi se na vetru
u secanju i nagovestaju
mirisu i dodiru
Kada budem bio duplo stariji
nego sad
mozda nista necu znati
A opet,mozda cu znati sve tajne
sudbine,
univerzuma,svetla i tmine,
zaroniti u sve kosmicke dubine
dostici najvise njegove visine,
spoznati ga celog i imati u sebi
kao vecni zivot i veciti zalog
sa potpunim i punim pravom
kao njegovo dete
i projuriti
jos jednom
ovim Nebom
u znak pozdrava
poput komete